Moralność pani Dulskiej - akt III
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Tak, zapewne...

DULSKA
Radź! Ratuj! Ty masz doskonały złodziejski spryt, ty coś wymyślisz. Przede wszystkim - weź tę, tę Hankę do siebie. Wyrzucić jej nie mogę, bo obniesie nas po mieście. U ciebie będziesz ją pilnować, żeby z nikim nie pyskowała.

JULIASIEWICZOWA
A już co to, to nie... Dzięki za taki mebel! Nigdy nie wiadomo z takimi, co w trawie piszczy. Ale trzeba rzeczywiście coś zrobić, bo i dla nas samych to bardzo nieprzyjemne. Mój mąż aż jeść kolacji nie mógł, jak się o tym dowiedział. Czy ona ma jaką rodzinę?

DULSKA
Ma tu tylko matkę chrzestną - praczkę.

JULIASIEWICZOWA
Trzeba ją tu sprowadzić.

DULSKA
Posłałam po nią kucharkę.

JULIASIEWICZOWA
Może się wyda coś o tej Hance... Może ona już dobrze tam na wsi się bawiła. Jeżeli się Zbyszko dowie... Choć, według mego przekonania, Zbyszko jedynie tylko na złość cioci to wszystko zrobił.

DULSKA
z wybuchem
Na złość mnie, matce?! I miej tu dzieci! Takem go chowała! Woziłam się z nim do Rabki... Jak była ta matura, to niby... no... pokierowałam go do prokuratorii skarbu... a tu... a tu...
Płacze.

JULIASIEWICZOWA
Proszę cioci się uspokoić. To nic nie pomoże. Tu trzeba radzić energicznie. Co ona mówi?

DULSKA
A cóż ona może mówić? Nic.

JULIASIEWICZOWA
To jeszcze całe szczęście, że ona, zdaje się, głupia, bo jakby tak wzięła na kieł... Niech jej ciocia da wódki i chleba z masłem.

DULSKA
Co?

JULIASIEWICZOWA
Już ja wiem, co mówię! Miodem się muchy bierze, nie octem.



SCENA PIĄTA

Dulska, Juliasiewiczowa, Tadrachowa.

TADRACHOWA
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

DULSKA
A, to wy! (do Juliasiewiczowej) Ta praczka.

TADRACHOWA
Rączki całuję wielmożnej pani gospodyni. A cóż to, będzie znów duże pranie?

JULIASIEWICZOWA
Niech mnie ciocia pozwoli! (do Tadrachowej) Nie, moja dobra kobieto. My tu was zawezwali całkiem o co innego.

TADRACHOWA
Rączki całuję...

JULIASIEWICZOWA
Tu chodzi o Hankę.

TADRACHOWA
A...

JULIASIEWICZOWA
Widzicie, tak się stało. Hance trafia się doskonały mąż.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 - 


  Dowiedz się więcej
1  Krytyka mieszczaństwa
2  Język, komizm Moralności pani Dulskiej
3  Uniwersalny charakter Moralności pani Dulskiej



Komentarze
artykuł / utwór: Moralność pani Dulskiej - akt III






    Tagi: