Moralność pani Dulskiej - akt III
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
HANKA
Całuję rączki panience... jedna panienka tu co warta. Niech się ta panience powodzi... a innym to niech...
Robi groźny gest ręką.

MELA
biegnie do drzwi Zbyszka
Zbyszko! Hanka się wyprowadza!... Zamknął się... Zbyszko!

HESIA
Mela, zwariowałaś!

MELA
Mama ją wyrzuca, Zbyszko!... Już drzwi się za nią zamknęły. (biegnie do okna) Nie widać jej... O!... idzie, niesie kuferek... Gdzie ona idzie? Taki śnieg! Znikła za rogiem. Boże mój!
Płacze.

HESIA
śmiejąc się
A ja wiem, a ja wiem! Wszystko słyszałam. Co to? Świeci się coś... papierek...
Na czworakach pełza pod fortepian.

MELA
stoi przy oknie, oparta o framugę
Gdzie ona tak poszła? Ona była zapłakana...

HESIA
tarza się po scenie i śmieje się
A ja wiem! A ja wiem!

MELA
Hesia, nie śmiej się... tu stało się coś bardzo złego. Jakby kogoś zabili... Hesia! Ona się jeszcze utopi!

HESIA
przewracając się po podłodze
Ona się nie utopi!... Wzięła tysiąc koron i pójdzie za swojego finanzwacha!

MELA
z jakąś tragiczną rozpaczą
Cicho, Hesia, cicho! Nie śmiej się, Hesia!

HESIA
jak wyżej
Ona wzięła tysiąc koron - i pójdzie za swego finanzwacha!


Kurtyna zapada.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 - 


  Dowiedz się więcej
1  Charakterystyka rodziny Dulskich
2  Uniwersalny charakter Moralności pani Dulskiej
3  Język, komizm Moralności pani Dulskiej



Komentarze
artykuł / utwór: Moralność pani Dulskiej - akt III







    Tagi: